Ford Fiesta Mk2 z lat 1983-1989 ma stosunkowo prostą instalację zabezpieczoną przez 14 głównych bezpieczników. W przeciwieństwie do nowszych generacji większość podstawowych obwodów skupiono w jednym panelu, natomiast zabezpieczenia wyposażenia dodatkowego i część przekaźników umieszczono z tyłu skrzynki lub bezpośrednio przy danym obwodzie.
Poniższa rozpiska została sprawdzona między innymi z instrukcją obsługi Fiesty z lipca 1983 roku. Podstawowy panel 1-14 jest stosowany w dokumentacji dla Mk2 z lat 1983-1989, ale obsada wyposażenia dodatkowego zależy od rynku, wersji silnikowej i wyposażenia. Dotyczy to zwłaszcza spryskiwaczy reflektorów, podgrzewanych foteli, świateł do jazdy dziennej oraz wersji wysokoprężnej.
Spis treści
- Lokalizacja skrzynki
- Główne bezpieczniki 1-14
- Różnice między wersjami rynkowymi
- Dodatkowe bezpieczniki
- Przekaźniki z tyłu skrzynki
- Przekaźniki w komorze silnika
- Kolory bezpieczników
- Jak odróżnić schemat Mk2 od Mk3?
Lokalizacja skrzynki bezpieczników
Główny zespół bezpieczników i przekaźników znajduje się w kabinie pod deską rozdzielczą. Po zdjęciu pokrywy dostępny jest rząd 14 bezpieczników. Do podstawowych przekaźników uzyskuje się dostęp od tylnej strony skrzynki.
W niektórych odmianach dodatkowe przekaźniki zamontowano na osobnym wsporniku za skrzynką. Wersja wysokoprężna ma ponadto przekaźnik świec żarowych w komorze silnika.
Główne bezpieczniki Ford Fiesta Mk2
Poniższa grafika pochodzi ze specjalistycznego opracowania opartego na instrukcji Fiesty Mk2. Jest większa i czytelniejsza od starej miniatury używanej wcześniej w artykule, a sam rysunek nie ma znaku wodnego konkurencyjnego serwisu.
| Pozycja | Amperaż [A] | Chroniony obwód / funkcja |
|---|---|---|
| 1 | 30 | Światła awaryjne, sygnał dźwiękowy, elektryczne zwalnianie zamka tylnej klapy – jeśli występuje |
| 2 | 15 | Oświetlenie wnętrza, spryskiwacz przedniej szyby, zegar |
| 3 | 30 | Spryskiwacze reflektorów – wyposażenie stosowane przede wszystkim na rynkach skandynawskich |
| 4 | 20 | Przednia i tylna wycieraczka, spryskiwacz tylnej szyby, światło cofania |
| 5 | 20 | Silnik dmuchawy ogrzewania |
| 6 | 20 | Wentylator chłodnicy silnika |
| 7 | 30 | Ogrzewanie tylnej szyby |
| 8 | 10 | Kierunkowskazy, światła STOP, wskaźnik poziomu paliwa |
| 9 | 10 | Lewe światła pozycyjne, oświetlenie tablicy rejestracyjnej i zestawu wskaźników, zapalniczka, podświetlenie sterowania ogrzewaniem i schowka |
| 10 | 10 | Prawe światła pozycyjne, podświetlenie przełączników |
| 11 | 10 | Lewe światło mijania oraz tylne światło przeciwmgielne – z wyjątkiem części wersji skandynawskich |
| 12 | 10 | Prawe światło mijania |
| 13 | 10 | Lewe światło drogowe |
| 14 | 10 | Prawe światło drogowe |
Najbardziej charakterystyczną cechą tego panelu jest rozdzielenie każdego reflektora na oddzielny bezpiecznik. Lewe i prawe światło mijania mają osobno F11 i F12, a światła drogowe F13 i F14. Awaria jednego reflektora nie musi więc oznaczać problemu z przełącznikiem lub instalacją całej pary świateł.
Wyposażenie zależne od rynku
W Fieście Mk2 różnice rynkowe mają większe znaczenie niż w przypadku samej podstawowej numeracji bezpieczników. Instrukcja Forda z początku produkcji wymienia kilka elementów montowanych tylko na wybranych rynkach.
| Element | Uwagi |
|---|---|
| Spryskiwacze reflektorów | F3 30 A; w instrukcji z 1983 roku wskazane jako wyposażenie rynków skandynawskich |
| Podgrzewane przednie fotele | Dodatkowe zabezpieczenie i przekaźnik; przede wszystkim specyfikacja skandynawska |
| Światła do jazdy dziennej | Dwa dodatkowe przekaźniki w wersji szwedzkiej |
| Tylne światło przeciwmgielne | Powiązane z F11 w podstawowej konfiguracji; dokumentacja wskazuje wyjątki dla Szwecji i Finlandii |
| Dodatkowy przekaźnik kontroli emisji | Komora silnika – wersje przeznaczone dla Austrii i Norwegii |
Dlatego puste gniazdo dodatkowego przekaźnika nie musi oznaczać brakującego elementu. Samochód przeznaczony na rynek niemiecki, brytyjski czy południowoeuropejski może nie mieć elementów przewidzianych dla specyfikacji skandynawskiej.
Dodatkowe bezpieczniki
Nie wszystkie odbiorniki wyposażenia opcjonalnego są zabezpieczone w głównym rzędzie 1-14. Ford stosował także bezpieczniki umieszczone przy urządzeniu lub z tyłu głównej skrzynki.
| Obwód | Lokalizacja zabezpieczenia |
|---|---|
| Radio | W instalacji radia lub z tyłu odbiornika |
| Tylne światło przeciwmgielne w odpowiedniej wersji rynkowej | Z tyłu skrzynki bezpieczników |
| Przednie światła przeciwmgielne | Przy odpowiednim przekaźniku |
| Podgrzewane przednie fotele | Przy przekaźniku |
| Elektryczne zwalnianie zamka tylnej klapy | Z tyłu skrzynki bezpieczników |
| Dodatkowe reflektory drogowe | Przy odpowiednim przekaźniku |
Jest to istotne podczas diagnozowania fabrycznego radia lub wyposażenia dodatkowego: brak osobnej pozycji w tabeli F1-F14 nie oznacza, że obwód nie ma własnego zabezpieczenia.
Przekaźniki z tyłu skrzynki bezpieczników
Podstawowe przekaźniki są dostępne od tylnej strony zespołu bezpieczników. Ich obecność zależy od wyposażenia samochodu.
| Pozycja | Funkcja |
|---|---|
| I | Obwód stacyjki / zapłonu |
| II | Ogrzewanie tylnej szyby i podgrzewanego lusterka z automatycznym wyłączaniem – jeśli występuje |
| III | Elektryczne zwalnianie zamka tylnej klapy |
| IV | Przerywana praca przednich wycieraczek |
| V | Spryskiwacze reflektorów – wersje wyposażone w ten układ |
| VI | Kierunkowskazy |
Dodatkowe przekaźniki na wsporniku za skrzynką
| Funkcja | Uwagi |
|---|---|
| Światła do jazdy dziennej | Dwa przekaźniki, przede wszystkim specyfikacja szwedzka |
| Podgrzewane przednie fotele | Wyposażenie opcjonalne / wybrane rynki skandynawskie |
| Dodatkowe reflektory drogowe | Samochody wyposażone w dodatkowe oświetlenie |
Przekaźniki w komorze silnika
W podstawowych benzynowych odmianach Mk2 nie występuje rozbudowana osobna skrzynka bezpieczników pod maską znana z nowszych samochodów. Dokumentacja wymienia jednak dodatkowe przekaźniki dla konkretnych wersji.
| Wersja | Przekaźnik |
|---|---|
| Silnik wysokoprężny | Przekaźnik świec żarowych |
| Austria i Norwegia | Przekaźnik układu kontroli emisji spalin |
Przekaźnik świec żarowych dotyczy oczywiście tylko Fiesty wyposażonej w silnik Diesla. Jego brak w samochodzie benzynowym jest prawidłowy.
Kolory fabrycznych bezpieczników
W głównym panelu stosowane są standardowe bezpieczniki nożowe. Kolor pomaga szybko odczytać ich wartość:
| Prąd | Kolor |
|---|---|
| 10 A | Czerwony |
| 15 A | Niebieski |
| 20 A | Żółty |
| 30 A | Zielony |
Jeżeli w danym miejscu znajduje się bezpiecznik o innej wartości niż podana w tabeli, nie należy automatycznie zastępować go mocniejszym. Najpierw trzeba ustalić, czy instalacja nie została wcześniej przerobiona albo czy samochód nie ma nietypowego wyposażenia rynkowego.
Jak odróżnić schemat Fiesty Mk2 od Mk3?
Fiesta Mk2 ma charakterystyczny główny panel z zaledwie 14 bezpiecznikami. Następna generacja, wprowadzona w 1989 roku, korzysta już z panelu podstawowego z 22 pozycjami oraz bardziej rozbudowanego układu przekaźników.
To szczególnie ważne przy aucie zarejestrowanym w 1989 roku. Jeżeli panel ma pozycje F1-F22, samochód korzysta już z instalacji następnej generacji opisanej w artykule Ford Fiesta Mk3 1989-1996 – bezpieczniki i przekaźniki. Schemat Fiesty Mk2 z 14 bezpiecznikami nie będzie wtedy właściwy.